» Program profilaktyczny Przyjaciele Zippiego

 

Klasa Ic rozpoczęła realizację międzynarodowego programu promocji zdrowia psychicznego "Przyjaciele Zippiego". Program realizowany jest w 21 państwach świata, na różnych kontynentach, m.in. w Anglii, Kanadzie, Brazylii, Indiach, Irlandii, Islandii, Hong Kongu… i w Polsce. Pilotaż programu przeprowadzono w Danii i na Litwie (6 lat)- testowanie i ewaluacja.
W 2005 r. pilotaż programu odbył się w Polsce w wybranych warszawskich przedszkolach i szkołach podstawowych - Pracowania Promocji Zdrowia CMPPP we współpracy z organizacją charytatywną „Partnership for Children”- Partnerstwo na Rzecz Dzieci.
Od 2010 r. realizacja poprzez Centrum Pozytywnej Edukacji.

Program uczy dzieci:
 - jak określać własne uczucia i jak o nich rozmawiać,
 - jak słuchać uważnie,
 - jak rozwiązywać konflikty,
 - jak mówić przepraszam,
 - jak pomagać innym,
 - jak prosić o pomoc,
 - jak adaptować się do nowych sytuacji,
 - jak nawiązywać i utrzymywać przyjaźnie,
 - jak radzić sobie z samotnością, odrzuceniem i prześladowaniem,
 - jak radzić sobie ze zmianą i stratą, między innymi ze śmiercią.

Program składa się z sześciu części:
1. Uczucia:
Dzieci omawiają uczucia - smutku, szczęścia, złości, zazdrości i zdenerwowania. Ćwiczą mówienie tego, jak czują się w różnych sytuacjach i poznają sposoby poprawiania własnego samopoczucia.
2.Komunikacja:
W ramach tej części dzieci uczą się skutecznej komunikacji. Program uczy dzieci wysłuchiwać innych. Uczy ich jak prosić o pomoc i mówić to, co chce się powiedzieć, nawet w niesprzyjających okolicznościach. Często nawet „ciche” dzieci otwierają się w czasie spotkań i uczą się wyrażać siebie swobodniej.
3. Nawiązywanie i zrywanie więzi: Dzieci uczą się o przyjaźni - jak nawiązywać i utrzymywać przyjaźnie, jak radzić sobie z samotnością i odrzuceniem. Ćwiczą , jak mówić przepraszam i jak godzić się z przyjacielem po sprzeczce.
4. Rozwiązywanie konfliktów:
Ta część uczy, jak rozwiązywać konflikty, a także dotyczy problemu prześladowania i tego, co dzieci mogą zrobić, jeśli ktoś prześladuje je lub kogoś innego.
5. Przeżywanie zmiany i straty:
Ta część stanowi refleksję nad radzeniem sobie ze zmianami, zarówno wielkimi jak i małymi. Największą zmianą ze wszystkich możliwych, jest czyjaś śmierć. Mimo, że dorośli często uważają, że śmierć jest bardzo trudnym tematem do rozmowy, to jednak małe dzieci bardzo rzadko tak uważają. Chętnie wykorzystują okazję do otwartego mówienia na temat, który stał się tabu dla wielu dorosłych. Jedno spotkanie poświęcone jest odwiedzeniu miejsca pamięci lub cmentarza i może wyda się to zaskakujące, ale jest ono często określane jako najowocniejsze spotkanie z całego programu.
6. Dajemy sobie radę:
Ostatnia część stanowi podsumowanie wszystkiego, czego dzieci nauczyły się: znajdowania różnych sposobów radzenia sobie, pomagania innym oraz adaptowania się do nowych sytuacji.
Końcowe spotkanie jest swego rodzaju świętowaniem, połączonym z wręczaniem koron i dyplomów.